Vrouw, spelend op een clavichord

door Gerrit Dou (1613-1675)

De jonge vrouw zit aan het clavichord, een toetsinstrument dat zó zacht is dat je het alleen kunt horen wanneer je er vlakbij zit. Mozart nam een clavichord mee op zijn reizen, om te kunnen oefenen in de koets. Misschien wachtte de jonge vrouw op haar geliefde, die haar zo dadelijk op de viola da gamba zou gaan begeleiden? Liefde wordt ook gesuggereerd door de fles wijn in de mand vooraan. De klankgaten van de gamba zijn vlamvormig.

Op zijn veertiende gaat Dou in de leer bij Rembrandt, hij was zijn eerste leerling. Nadat Dou zich als zelfstandig schilder had gevestigd in Leiden wordt hij al snel beroemd. Zeker in het begin vertoont zijn werk grote invloed van Rembrandt, maar later vindt Dou zijn eigen stijl in fijn geschilderde taferelen uit het dagelijks leven. Hij maakt zijn eigen penselen, zodat hij nóg verfijnder kan werken. Een gevolg van zijn grote aandacht voor het detail was dat zijn belang als protretschilder afnam: zijn klanten hadden gewoonweg niet de tijd om zo uitgebreid te poseren. Zijn taferelen schilderde hij als gezien door een boogvenster. De opzij gehangen draperie versterkt de intimiteit. Ook Vermeer gebruikte draperie om zijn schilderijen diepte te geven in 'vrouw, zittend aan het virginaal'.


Dit schilderij is te zien in Londen, Dulwich Picture Gallery