Portret van Carl Friedrich Abel

door Thomas Gainsborough (1727-1788)

Gainsborough stond bekend als een modieuze Londense portretschilder, maar zijn hart lag bij het schilderen van landschappen. Hij schreef ooit aan zijn vriend: 'als ik de kans had, dan nam ik mijn gamba en liep weg naar één of ander lief dorpje. Daar zou ik dan landschappen schilderen en in alle rust genieten het laatste stukje van mijn leven.'

Carl Friedrich Abel (1723-1787) werd geboren in Köthen als zoon van de beroemde violist-gambist Christian Ferdinand Abel. Hij kreeg les van J.S. Bach en raakte bevriend met Johann Christian, de elfde zoon van Bach. Carl Friedrich Abel was één van de laatste grote gambaspelers, voordat de gamba zich terugtrok in de privévertrekken van nobele huishoudens op het platteland. Samen met  Johann Christian organiseerde hij concerten in Londen. Daarnaast schreef hij muziek voor viola da gamba en voor fluit. Hij gaf les op gamba en klavecimbel, maar speelde ook viool, piano en Franse hoorn. Abel heeft voor een totale revolutie gezorgd in de muzikale smaak van de Londenaars. De stijl van Abel wordt omschreven als helder, elegant en melodisch. Volgens Charles Burney liet Abel zich geen enkele noot ontsnappen zonder betekenis. Toen Gainsborough hem hoorde spelen sloot hij hem in zijn hart.